Maria Puciatowa z d. Bohdanowicz (ur. 28 czerwca 1901 w Wilnie, zm. 16 maja 1982 w Toruniu) – polska historyk, badaczka dziejów Wielkiego Księstwa Litewskiego, bibliotekarz toruński.
Życiorys Uczęszczała do Gimnazjum im. Elizy Orzeszkowej w Wilnie, które ukończyła w 1920 roku, absolwentka historii Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, doktorantka Stanisława Kościałkowskiego – doktorat pod jego kierunkiem obroniła w 1928 (Z dziejów Komisji Skarbowej Litewskiej w ostatnim piętnastoleciu panowania Stanisława Augusta)Bogumił Zwolski, Wykaz tematów prac doktorskich oraz prac magisterskich i nauczycielskich w zakresie historii, przyjętych w latach 1923–1933 przez komisję Egzaminacyjną Wydz. Humanistycznego U.S.B., [w:] Księga pamiątkowa Koła Historyków Słuchaczy Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie 1923–1933, Wilno: Zrzeszenie Kół Naukowych 1933, s. 369..
W latach 1929–1939 pracowała jako asystentka Katedry Historii Wydziału Humanistycznego na USB. W tym samym czasie pracowała również jako nauczyciel historii w jednym z wileńskich gimnazjów. W czasie okupacji niemieckiej Wilna w czerwcu 1941 roku Puciatowa wyjechała wraz z dziećmi na wieś, do matki i podjęła pracę w rolnictwie, którą kontynuowała w czasie wojny. Po wojnie wyemigrowała na stałe do Polski, a dokładniej do Torunia.