Jednym z jej głównych sukcesów w tym czasie było skompletowanie kadry bibliotecznej, która zapewniła właściwe funkcjonowanie i rozwój placówki; organizacja programu systematycznych szkoleń kadr dla własnej biblioteki oraz innych bibliotek w Polsce; wprowadzenie nowoczesnej struktury organizacji pracy, utworzenie i zespolenie sieci bibliotek zakładowych na UMK, opracowanie i skatalogowanie całości zbiorów (w 1972 liczyły one ok. miliona woluminów), pozyskiwanie licznych wydawnictw zagranicznych, utworzenie jednej z pierwszych w kraju bibliotecznej informacji naukowej (1952), udostępnianie zbiorów czytelnikom w pełnym zakresie, zapoczątkowanie specjalistycznej ochrony zbiorów w postaci ich konserwacji i reprografii, nawiązanie kontaktów naukowych z bibliotekami w kraju i za granicą, wprowadzenie praktyk dla studentów bibliotekoznawstwa (od 1957) oraz przysposobienia bibliotecznego dla studentów wszystkich kierunków studiów prowadzonych na UMK (od 1960). Puciatowa dbała o rozwój i szkolenie kadry bibliotecznej Jednym z największych jej sukcesów organizacyjnych było przeniesienie biblioteki do nowego gmachu na Bielanach. Jako dyrektor czynnie uczestniczyła w pracach zespołu opracowującego projekt nowego centrum UMK – przygotowała m.in. szczegółowe założenia dla mającego powstać nowego budynku biblioteki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Maria Puciatowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.