Zjawisko upowszechnił Charles E. Benham, producent zabawek. Wykonał w roku 1894 dyski o wzorach bardziej złożonych od prezentowanych przez Fechnera, które nazwał „Artificial Spectrum Top”. Zostały wprowadzone na rynek przez George Newton and Thomas Chambers pod nazwą „Benham’s Top”. W następnych latach zjawisko wiązano zwykle z nazwiskiem Benhama, jednak bywało również nazywane The Prevost-Fechner-Benham Subjective Colors.
Poszukiwania mechanizmu zjawiska Mimo ponad stu lat badań psychofizjologiczny mechanizm zjawiska nie został ostatecznie wyjaśniony. Formułowane były hipotezy, że przyczyną barwnych efektów mogą być np.: zróżnicowanie szybkości procesów zachodzących w czasie percepcji wrażeń z udziałem różnych czopków siatkówki oka (zob. Henri Piéron), zróżnicowanie szybkości adaptacji różnych czopków, występowanie synchronizacji szybkości migotania świetlnego bodźca z cyklami wstecznych impulsów w zamkniętych obwodach poszczególnych neuronów siatkówki (z różnymi fotoreceptorami). Stwierdzono, że analogiczne zjawiska występują na krążkach Fechnera z czarno-białą spiralą lub innych, również w przypadkach stosowania światła monochromatycznego.