mały|250px|prawo|Ilustracja do baśni Jeż i zając (Der Hase und der Igel) – niemiecka baśń ludowa opublikowana w 1840 roku przez w Hannoverschen Volksblatt, a w 1843 roku przez braci Grimm w piątym wydaniu ich zbioru Baśni (tom 2, nr 187)
Treść według braci Grimm Baśń zaczyna się od wypowiedzi narratora, który zwracając się do czytelników - dzieci, zapewnia, że opowiadana przez niego historia jest prawdziwa, wydarzyła się w miejscowości Buxtehude, po czym rozpoczyna opowieść.
Pewien jeż wybrał się na spacer. Spotkał zająca, który zaczął naśmiewać się z jego nóg. Oburzony jeż zaproponował zakład: mieli się ścigać, a zwycięzca miał wygrać butelkę brandy (w innych wydaniach wódki) i złotą monetę. Przed wyścigiem jeż wrócił do domu i opowiedział o wszystkim żonie. Żona jeża wyraziła niezadowolenie z głupiego zakładu, ale jeż miał plan. Rzekł do żony:
"Będziemy się ścigać na tym długim polu. Zając będzie biegł w jednej bruździe, a ja w drugiej, a tam zaczniemy. Nie musisz nic robić, jak tylko stanąć z tyłu w tamtej bruździe, a gdy zając wyjdzie ze swojej, zawołaj mu z naprzeciwka, "Już tu jestem!"".