Kęstutis Bulota (ur. 23 października 1896 w Tallinnie, zm. prawdopodobnie w 1941 roku w Soswie) – litewski sportowiec, olimpijczyk, pionier sportu na Litwie.
Życiorys Bulota był jednym z założycieli klubu sportowego LFLS Kowno, zostając później jego prezesem (zmienił swego ojca Jonasa Jurgisa Bulotę). W barwach tego klubu odnotowywał wiele sukcesów w różnych dyscyplinach sportowych. W 1922 i 1923 roku został mistrzem kraju w piłce nożnej, trzykrotnie też był mistrzem Litwy w hokeju na lodzie (1926, 1931, 1934). Zdobywał też tytuły mistrza Litwy w kolarstwie torowym oraz w lekkoatletyce (był mistrzem w przeróżnych konkurencjach – w chodzie na jedną milę, w sztafecie 4 × 100 metrów, skoku wzwyż z miejsca i w rzucie młotem).
W 1928 roku wziął udział (jako pierwszy Litwin) w zimowych igrzyskach olimpijskich w Sankt Moritz, gdzie startował w łyżwiarstwie szybkim. W wyścigu na 500 metrów zajął 28. miejsce ex aequo z Charles'em Thaonem z Francji (uzyskał czas 50,1 s) i wyprzedził jedynie czterech zawodników. W biegach na 1500 (2:40,9) i 5000 metrów (9:49,8) zajmował dwukrotnie 25. miejsce, wyprzedzając odpowiednio pięciu i ośmiu panczenistów. W wyścigu na 10 000 metrów uzyskał czas 20:22,2, jednak konkurencję anulowano i wyniki unieważniono (temperatura podczas zawodów sięgała 25 stopni Celsjusza).