po apelacji wyrok zmniejszono do 3 lat. Po wyjściu z więzienia w Sieradzu w 1926 został członkiem KD KPP Łódź-Śródmieście. Do 1931 działał też w legalnej PPS-Lewicy. W 1926, 1927, 1935 i 1936 był organizatorem strajków powszechnych szewców w Łodzi i członkiem komitetów strajkowych. W marcu 1936 współorganizował poparcie strajku powszechnego włókniarzy, a IX 1936 uczestniczył w kampanii wyborczej do Rady Miejskiej. Od IX 1939 do 1943 był robotnikiem w Mechanicznej Fabryce Obuwia O. Heina w Łodzi, później przerwał pracę z powodu choroby Buergera. Od stycznia 1945 członek PPR, funkcjonariusz KD PPR w dzielnicy Księży Młyn w Łodzi. III-X 1945 kierownik oddziału Urzędu Informacji i Propagandy. Od 1945 sekretarz komisji organizacyjnej ZZRPS. XI 1945 - XII 1945 wyłączony z działalności z powodu złego stanu zdrowia, później był kierownikiem referatu personalnego w Państwowych Zakładach Przemysłu Bawełnianego nr 1, później w Fabryce Cukrów i Czekolady "Społem". Od XI 1951 wicedyrektor Szpitala Chorób Skórnych nr 11 w Łodzi. Od 1953 na rencie. W 1955 odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I klasy. Pochowany na cmentarzu Doły.
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny, t. XXIII, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1978, s.