W rezultacie Pierwszy Hierarcha Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji Witalis publicznie odcinał się od jego działalności, a duchowni Cerkwi Zagranicznej również działający w Rosji wielokrotnie prosili o jego odwołanie z Rosji.
Synod pozbawił Barnabę pełnomocnictw do działania w Rosji w 1993, gdy hierarcha z własnej inicjatywy nawiązał kontakty z niekanonicznym Ukraińskim Kościołem Prawosławnym Patriarchatu Kijowskiego. Mimo to duchowny nadal służył w Moskwie, do momentu, gdy został wypędzony z zajmowanych pomieszczeń przez bojówkarzy „Pamięci”, którzy przestali popierać Cerkiew Zagraniczną. Duchowny pozostał krótko w Waliszczewie pod Moskwą, następnie wrócił do Cannes.
Po rozłamie w Rosyjskim Kościele Prawosławnym poza granicami Rosji, wywołanym przez emerytowanego Pierwszego Hierarchę Witalisa, poparł go, przystąpił do założonego przez niego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego na Wygnaniu i przyjął tytuł biskupa, a następnie arcybiskupa, Cannes i Europy. Trzy lata później, w 2004, metropolita Witalis przeniósł go w stan spoczynku za naruszanie kanonów cerkiewnych i szkodliwą dla Kościoła działalność.