projektowanie i wdrażanie polityki handlowej UE w oparciu o priorytety konkurencyjności, bezpieczeństwa i zrównoważonego rozwoju, prowadzenie negocjacji dotyczących nowych umów handlowych oraz finalizowanie już rozpoczętych rozmów, w szczególności z partnerami z Ameryki Łacińskiej i regionu Indo-Pacyfiku, monitorowanie i egzekwowanie postanowień istniejących umów handlowych, w tym standardów dotyczących klimatu, środowiska i praw pracowniczych, opracowanie i wdrażanie partnerstw w zakresie czystego handlu i inwestycji w celu dywersyfikacji łańcuchów dostaw oraz wsparcia gospodarek krajów partnerskich, zarządzanie relacjami gospodarczymi z kluczowymi partnerami, w tym Wielką Brytanią, USA, Chinami, Indiami oraz regionem Indo-Pacyfiku, rozwój strategii bezpieczeństwa gospodarczego, w tym wprowadzenie standardów bezpieczeństwa w kluczowych łańcuchach dostaw oraz przeciwdziałanie ryzykom związanym z inwestycjami zagranicznymi i eksportem technologii, przygotowanie i wdrożenie nowej doktryny bezpieczeństwa gospodarczego UE, obejmującej narzędzia ochrony przed przymusem ekonomicznym i wyciekami technologii, koordynacja działań związanych z reformą systemu celnego UE, w tym utworzenie Europejskiego Urzędu Celnego i przejście na w pełni cyfrowe środowisko celne, współpraca z Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej oraz
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Europejski Komisarz ds. handlu i bezpieczeństwa gospodarczego oraz stosunków międzyinstytucjonalnych i przejrzystości · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.