Maciej Bernard pseud. Biskupski, Chudzik, Doroszyński, Zachar (ur. 24 lutego 1889 w Starym Skałacie, zm. 28 grudnia 1961 we Wrocławiu) – polski działacz komunistyczny i związkowy.
Urodzony w biednej chłopskiej rodzinie, od 1902 pracował jako parobek. 1911–1918 służył w austriackiej armii, a XI 1918 – IX 1919 w WP. W 1920 osiadł we Lwowie, gdzie został robotnikiem budowlanym, potem pracownikiem młyna. I 1920 wstąpił do PPS, po 2 miesiącach przeszedł do KPZU. Zorganizował oddział Związku Zawodowego Pracowników Młynarskich, włączonego później do Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Spożywczego w Polsce. 1926–1928 sekretarz Komitetu Dzielnicowego (KD) KPZU dzielnicy gródeckiej we Lwowie, od 1927 działacz Związku Zawodowego Czeladzi i Uczniów Ciesielskich. W 1928 kandydował do Senatu z listy komunistycznej. W 1929 aresztowany i uwięziony na pół roku. W lipcu 1930 wziął udział w V Kongresie Czerwonej Międzynarodówki Związków Zawodowych w Moskwie, po powrocie uczestniczył w akcji przedwyborczej w wyborach do Sejmu w 1930 jako przewodniczący Komitetu Wyborczego Jedności Robotniczej. III 1931 brał udział w konferencji Lewicy Związkowej w Warszawie, VII 1931 aresztowany we Lwowie, był sądzony w tzw. procesie łuckim, został skazany na 2 lata więzienia i utratę praw publicznych na 10 lat.