thumb|242px|Tablica epitafijna o. Felicjana Fierka OFM thumb|242px|Kaplica "Płaczące Niewiasty", która powstała z inicjatywy o. Felicjana Fierka OFM Felicjan Fierek (ur. 25 października 1850 w Białce Tatrzańskiej, zm. 23 listopada 1910 w Kalwarii Zebrzydowskiej) – polski duchowny bernardyński, gwardian licznych klasztorów (m.in. w Przeworsku i Kalwarii Zebrzydowskiej).
Życiorys Młodość i pierwsze lata w Zakonie Urodził się 25 października 1850 w Białce Tatrzańskiej, w rodzinie włościańskiej, jako syn Jana Fierka i Katarzyny z Gilów. W 1874 rozpoczął nowicjat w Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP Zakonu Braci Mniejszych (OO. Bernardynów). Święcenia prezbiteratu przyjął w 1878. W 1879 ukończył studia filozoficzno-teologiczne w centralnym zakładzie teologicznym dla zakonów galicyjskich mieszczącym się w klasztorze oo. bernardynów we Lwowie. Zapamiętany przez współbraci jako doskonały organizator, a przy tym człowiek ambitny, miły i uczynny. Ze względu na swoje zdolności już po 2 latach od święceń został mianowany gwardianem klasztoru w Tarnowie. Następnie pełnił funkcję przełożonego w Sokalu i Gwoźdźcu. Gwardian w Przeworsku W 1892 został gwardianem klasztoru w Przeworsku, funkcję tę pełnił do 1898 i ponownie w latach 1900-1903. Był wielkim czcicielem Matki Bożej Pocieszenia Przeworskiej.