Angélique Debargues przybyła do stolicy Saksonii wraz z mężem w 1709, a 24 czerwca tegoż roku król oficjalnie przyjął obydwoje do swej służby. Uposażenie Angélique i jej męża wynosiło 1200 talarów rocznie, zaś z czasem wzrosło do dwóch tysięcyA. Żórawska-Witkowska, Muzyka na dworze Augusta II w Warszawie, Warszawa 1997, s. 430..
W Dreźnie Angélique została królewską metresą, a według jednej z plotek władca podarował jej teatralny kostium zdobiony diamentamiA. Żórawska-Witkowska, Muzyka na dworze Augusta II w Warszawie, Warszawa 1997, s. 168.. 30 kwietnia 1714 z nieznanych bliżej powodów August II zwolnił Angélique i jej męża ze służby na swoim dworze, lecz już 1 lipca 1715 ponownie stanowili oni skład królewskiej grupy tanecznej. W 1720 Angélique i Charles przybyli do Warszawy, gdzie brali udział w serii przedstawień francuskich. W tym czasie państwo Debargues najprawdopodobniej zamieszkiwali Zamek KrólewskiA. Żórawska-Witkowska, Muzyka na dworze Augusta II w Warszawie, Warszawa 1997, s. 172.. Pod koniec roku musieli jednak wracać do Drezna, gdzie w karnawale 1721 występowali w pastorale Mirtil. W październiku 1721 w Dreźnie zmarł mąż Angélique. Po owdowieniu Debargues otrzymywała tysiąc talarów rocznej pensji. W 1724 po raz ostatni wystąpiła na dworze drezdeńskim.