Antoni Borowik pseud. Lech (ur. ?, zm. 7 majaWedług serwisu prezydent.pl (↓) Antoni Borowik zginął 8 maja 1948 roku. 1948 pod Ogrodnikami) – oficer Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, podporucznik 6 Partyzanckiej Brygady Wileńskiej, dowódca patrolu żandarmerii, a później dowódca szwadronu w tym oddziale, żołnierz wyklęty.
W 1946 roku po śmierci ppor. Władysława Wasilewskiego „Grota”, sierżant Antoni Borowik przejął dowództwo kilkuosobowego patrolu żandarmerii 6 Wileńskiej Brygady, mającego za zadanie zwalczanie pospolitego bandytyzmu oraz agentury resortu bezpieczeństwa. Później, od 17 lutego 1947 roku, gdy zginął wcześniejszy dowódca 3 szwadronu Brygady st. sierż. Józef Babicz „Żwirko”, dowództwo patrolu żandarmerii przejął ppor. Antoni Wodyński „Odyniec”, a Antoni Borowik przejął dowodzenie tym szwadronem.
Po udanej akcji ekspropriacyjnej na wagon pocztowy koło mostu we Fronołowie 24 kwietnia 1948 roku 3 szwadron wycofał się do lasów między Siemiatyczami i Mielnikiem. Antoni Borowik „Lech” 1 maja zdecydował o relokacji szwadronu na teren powiatu sokołowskiego, na lewy brzeg Bugu.