później był kasjerem tego Komitetu. Studiował prawo w Bernie i współpracował z poznańską socjaldemokratyczną „Gazetą Ludową”. XII 1905 pisywał do warszawskiej „Trybuny Ludowej”, legalnego pisma SDKPiL. Członek delegacji polskiej na Międzynarodowy Kongres Socjalistyczny w Amsterdamie (1904). W 1909 w Bernie obronił rozprawę doktorską. Aktywista emigracji socjaldemokratycznej, pozostawał w kontakcie z kierownictwem SDKPiL. Był obrońcą uchwał antywojennych powziętych na Kongresie II Międzynarodówki w Bazylei 24-25 XI 1912. 1911 współpracował z pismami SDKPiL: „Wolna Trybuna” i „Nowa Trybuna” oraz (w 1912) z bolszewicką „Prawdą”. Od 1912 był związany z grupą „rozłamowców” w SDKPiL, współpracownik pisma tej grupy, „Naszej Trybuny”. Podczas wojny był w Berlinie, opowiadał się za uchwałami konferencji w Zimmerwaldzie (1915) i Kienthalu (1916), był konsekwentnym zwolennikiem walki o zakończenie wojny poprzez obalenie „rządów imperialistycznych”.