17..
Tematyka Zongjing lu wyraża wiarę mistrza w autorytet buddyjskich tekstów i wachlarz praktyk, które one sankcjonują. We wstępie wyraźnie informuje, że jego celem jest ustanowienie „prawdziwej” (chiń. 正 zhèng) „szkoły” (chiń. 宗 zōng). Problematycznym jest tu termin zong, który posiada kilka znaczeń; w tym wypadku może dotyczyć interpretacji doktrynalnej (zasadniczej doktryny tekstu) lub „szkoły”, co w chińskim buddyzmie odnosi się do tradycji mogącej prześledzić swoje pochodzenie do jej założyciela. Ostatecznie praca ta wyraźnie bliższa jest pierwszemu znaczeniu – sugeruje jednorodny podstawowy temat lub też zasadniczą, istotną doktrynę nauk buddyzmu jako całości, co było sprzeczne z wąskimi interpretacjami faworyzowanymi przez sekciarskie poglądy różnych „szkół” buddyjskichAlbert Welter. Yongming Yanshou’s Conception of Chan. s. 24..
Yanshou posłużył się prostymi środkami wyrazu, aby osiągnąć swój cel użył metody „pytanie i odpowiedź”. Pozwalało to rozwiać wątpliwości. Niezwykle częste było także cytowanie pism buddyjskich, co pozwalało na jasne i wyraźne ukazanie tego centralnego jednorodnego źródła (正宗 zhèngzōng) buddyjskich naukAlbert Welter. Yongming Yanshou’s Conception of Chan. s.