Brał udział w obradach pierwszej konferencji bolszewickich organizacji guberni taurydzkiej 15 X 1917 w Symferopolu. W 1918 uczestniczył w walkach na Krymie przeciw wojskom antykomunistycznym. XI 1918 wrócił do kraju i został funkcjonariuszem SDKPiL, a potem KPRP w Warszawie. Brał udział w I (założycielskim) Zjeździe KPRP/KPP. I 1919 oddelegowany przez władze partyjne do Sosnowca do pracy w Radzie Delegatów Robotniczych (RDR), od 22 I 1919 członek Komitetu Wykonawczego RDR Zagłębia Dąbrowskiego. Członek Komitetu Okręgowego (KO) KPRP w Zagłębiu. Niedługo potem odwołany przez KC KPZP do Warszawy, VI 1919 aresztowany na IV Naradzie Większych Rad Delegatów Robotniczych i Chłopskich (RDRiCH) i uwięziony na Mokotowie, później w Białymstoku. Zwolniony w 1920, przeniósł się do Łodzi, gdzie był członkiem KO KPRP i Komitetu Łódzkiego (KŁ) KPRP. 18 II 1921 aresztowany wraz z całym KŁ i 3 XII 1921 skazany na 4 lata więzienia, po apelacji 7 VII 1922 zwolniony z braku dowodów obciążających. Później działał w związkach zawodowych robotników drzewnych. W 1924 zaprzestał aktywnej działalności w partii komunistycznej, był stolarzem w Zarządzie Miejskim w Łodzi. 1934–1939 w Warszawie, 1939 wrócił do Łodzi. W 1944 aresztowany przez gestapo i osadzony w obozie Mauthausen-Gusen, skąd wrócił VI 1945. Wstąpił do PPR, potem PZPR.