Habilitację w dziedzinie fizyki i technologii otrzymał w roku 1831.
W kolejnych latach pracował dydaktycznie i naukowo w berlińskim Friedrich-Wilhelms-Universität jako: 1831–1834 – privatdozent fizyki (w roku 1833 utworzył kolekcję materiałów dydaktycznych), 1834–1844 – profesor nadzwyczajny fizyki (w roku 1843 ustanowił Physikalischen Kolloquiums), 1844–1869 – profesor zwyczajny fizyki. Na uczelni pełnił funkcje: dziekana Wydziału Filozofii w latach 1847–1848, 1858–1859 i 1863–1864, rektora Friedrich-Wilhelms-Universität w latach 1861–1862. W latach 1863–1870 tworzył laboratorium fizyczne we własnym domu. Przeszedł na emeryturę w roku 1869, rezygnując z pracy na uczelni.
W latach 1840–1870 był członkiem Pruskiej Akademii Nauk w Berlinie (pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Finansów), a w roku 1845 był współzałożycielem Deutsche Physikalische Gesellschaft, w którym założył sekcję fizyczną Kolloquium. Analogiczne stowarzyszenie chemików – Deutsche Chemische Gesellschaft – współtworzył w roku 1867.
Publikacje (wybór) Heinrich Gustav Magnus jest autorem m.in.:
Przypisy