Zakon Kleryków Regularnych Mniejszych – karacziolanie lub adorniści, zakon rzymskokatolicki założony przez świętego Franciszka Caracciolo, błogosławionego Augustyna Adorno i Fabrizio Caracciolo w 1588 roku w Villa Santa Maria. Należy do rodziny zakonów Kleryków Regularnych. Mottem zgromadzenia jest Ad Maiorem Dei Resurgentis Gloriam, co oznacza Na większą chwałę Zmartwychwstałego. Skrótem zakonnym jest CRM.
Historia 1 czerwca 1588 roku papież Sykstus V wyraża zgodę na powstanie nowego zakonu. Rok później, 9 kwietnia Augustyn Adorno i Franciszek Caracciolo składają profesję zakonną w kaplicy w Neapolu. Kilka dni po tym wydarzeniu zakonnicy wyjeżdżają do Hiszpanii w celu założenia tam pierwszych domów zakonnych. Mimo niepowodzenia, bracia nawiązują kontakty z wieloma innymi zakonami i ich przełożonymi. 29 września 1591 roku, w wieku 40 lat umiera Augustyn Adorno. Obowiązki zmarłego przejmuje Francis Caracciolo, który zostaje pierwszym Superiorem Generalnym zakonu. Rok później papież Klemens VIII oficjalnie zatwierdza powstanie nowego zakonu. Na początku nowego wieku Franciszek Caracciolo otwiera kolejne domy zakonne we Włoszech i w Hiszpanii. 11 czerwca 1606 roku zostaje otwarty dom Św. Łazarza w Lucina w Rzymie, który przez następne trzy wieki pozostaje domem-matką wszystkich domów zakonnych zgromadzenia.