Josip Vancaš (ur. 22 marca 1859 w Sopronie, zm. 15 grudnia 1932 w Zagrzebiu) – chorwacki architekt, który większość życia spędził w Sarajewie, w dzisiejszej Bośni i Hercegowinie, gdzie zaprojektował ponad dwieście budynków. Zaprojektował także budynki znajdujące się na terenie dzisiejszej Chorwacji i Słowenii.
Życiorys Urodzony na Węgrzech, ukończył szkołę średnią w Zagrzebiu. Studiował architekturę w Wiedniu pod okiem Carla Friedricha Schmidta, eksperta architektury średniowiecza. W latach 1876–1881 studiował na Uniwersytecie Technicznym w Wiedniu. Tworzył w stylu eklektycznym tak jak jego mentor Carl Friedrich Schmidt.
Schmidt polecił Vancaša Béniemu Kállayowi do prac przy katedrze Serca Jezusowego w Sarajewie. Vancaš przybył do Sarajewo w 1884 i pozostał w mieście na 37 lat. Stał się czołowym sarajewskim architektem, został członkiem pierwszego bośniackiego parlamentu (1910) i zastępcą burmistrza Sarajewa.
W swojej karierze wzorował się na wiedeńskich trendach architektonicznych i włączał je w projektach w Bośni i Hercegowinie. Nie odwzorowywał ich jednak wiernie, lecz dostosowywał do bośniackich warunków.