W 1519 Armellini został inkwizytorem Parmy i Reggio. W czerwcu tego roku potępił opublikowane w Parmie dzieło kalabryjskiego filozofa Tiberio Rosselliego Apologeticus adversus cucullatos, nie udało mu się jednak doprowadzić do aresztowania samego autora. Następnie, w latach 1522–1524 prowadził procesy o czary w księstwie Mirandola, we współpracy z miejscowym księciem Giovannim Francesco Pico. W ich wyniku oskarżono około siedemdziesięciu osób, z czego dziesięcioro zostało spalonych na stosie.
Na temat późniejszych losów Armelliniego znane są jedynie pojedyncze fakty. W maju 1527 z nieznanych powodów został na krótko uwięziony w Pałacu Dożów w Wenecji. Na tej podstawie Michael Tavuzzi przyjął, że Armellini został zwolniony z obowiązków inkwizytora Parmy i Reggio około 1526. Przeczy temu jednak opublikowane w czerwcu 1528 w Wenecji wydanie kazań Girolamo Savonaroli, w którym na ostatniej stronie wydawca zawarł podziękowania m.in. dla Armelliniego jako urzędującego inkwizytora, oraz fakt, że jego następca znany jest dopiero od 1533. Prawdopodobnie pozostał nominalnym inkwizytorem Parmy i Reggio do 1531, gdy został przeniesiony na urząd inkwizytora w Mantui, który sprawował do 1540. Ostatnie lata życia spędził w rodzinnej Faenzy, gdzie zmarł w 1550 lub niedługo potem.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Włoscy dominikanie Kategoria:Włoscy inkwizytorzy