Jego decyzja o wspieraniu Hiszpanów zaowocowała w roku 1784 zawarciem traktatu z Pensacoli, w którym Hiszpania gwarantowała nienaruszalność terytoriów plemienia. McGillivray, który negocjował postanowienia traktatu, zamieszkał w Pensacoli, gdzie jakiś czas później zmarł.
Hiszpanie przetransportowali brytyjskich jeńców do Hawany, skąd następnie odesłali – w ramach wymiany jeńców – do Nowego Jorku, co wywołało protesty Amerykanów. Takie wymiany jeńców były jednak w tamtych czasach powszechnie praktykowane, a Gálvez zrobił to, by uwolnić hiszpańskich żołnierzy i marynarzy przetrzymywanych w nieludzkich warunkach na brytyjskich statkach więziennych.
W Hawanie, dokąd armia wróciła 30 maja, Gálveza i jego żołnierzy witano jak bohaterów. Król Karol III awansował Gálveza na stopień generała-porucznika. Mianował go jednocześnie gubernatorem Florydy i Luizjany. Zgodnie z królewską decyzją, za odważne wpłynięcie do zatoki Pensacola, Gálvez mógł umieścić na swej tarczy herbowej słowa: „Yo Solo”.