Pierwszy okres to próby zaistnienia i przetrwania, możliwe dzięki występom we wrocławskim Klubie Garnizonowym przy ul. Pretficza, a potem w Czarnym Salonie, Klubie Związków Twórczych i we wrocławskich szkołach. Właściwy początek Teatru Arka to rok 1997. Wówczas do zespołu dołączył Alexandre Marquezy, wcześniej aktor niezależnego teatru w Burgundii, którego do Wrocławia przywiodła fascynacja dokonaniami Jerzego Grotowskiego. Wspólny ideał sprawił, że Jasińska-Nowak i Marquezy połączyli siły i w kamienicy przy ul. Menniczej stworzyli teatr otwarty, hołdujący wartościom moralnym i duchowym. U podstaw legły doświadczenia Teatru Laboratorium Grotowskiego, przekonanie, że sztukę można spotkać wszędzie, że możliwe jest zatarcie granic między widzem a aktorem.
Rok 2002 – przełom w działalności, powołanie do życia Stowarzyszenia Przyjaciół Teatru "Arka", które zaczęło prowadzić działalność edukacyjną, terapeutyczną i kulturotwórczą. Zakłady karne, szpitale psychiatryczne we Wrocławiu, Lubiążu, Stroniu Śląskim i Bolesławcu, placówki opiekuńczo-wychowawcze, ośrodki dla dzieci niepełnosprawnych i autystycznych stały się miejscami codziennej pracy aktorów Teatru Arka. Doświadczenia te określiły repertuar odróżniający Arkę od innych teatrów i stanowiący o oryginalności jego profilu.