Posiadał świetną ocenę sytuacji i umiejętność czytania gry, potrafił dostosować się do któregokolwiek z partnerów na pozycji drugiego z łączników, a także skupić na sobie uwagę obrony przeciwnika robiąc tym samym miejsce na pozostałych zawodników linii ataku. Dzięki temu może być uznawany za twórcę pozycji .
W latach 1882–1887 rozegrał dwanaście spotkań dla angielskiej reprezentacji w rozgrywkach Home Nations Championship, w tym trzy jako kapitan w sezonie 1887, zdobywając dwa przyłożenia, które wówczas nie miały jednak wartości punktowej. Uważany był wówczas za gracza, bez którego obecności kadra traciła na reprezentatywności, a swój styl gry mógł dopracowywać mając w zespole takich zawodników jak Wilfred Bolton, Charles Wade, John Payne, Andrew Stoddart czy Arthur Evanson.
Grał także dla Coventry R.F.C., Richmond F.C. oraz hrabstwa Middlesex. Uprawiał również krykieta.
Jego kuzyn, Arthur Rotherham, był reprezentantem Anglii oraz British and Irish Lions.
Popełnił samobójstwo przy użyciu broni palnej 30 sierpnia 1898 roku. W 2010 roku wraz z Vassallem został przyjęty do IRB Hall of Fame za zasługi w modernizacji stylu gry.
Przypisy
Kategoria:Angielscy zawodnicy rugby union Kategoria:Angielscy samobójcy Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1898 Kategoria:Ludzie urodzeni w Coventry