Obwód ROAK „Mewa” – najsilniejszy ośrodek Ruchu Oporu Armii Krajowej, istniejący na terenie północno-zachodniej części dawnego województwa warszawskiego w latach 1945–1947.
240px|thumb|Obszar Warszawski AK, na jego północnych terenach powstały najsilniejsze ośrodki ROAK Geneza Samoorganizacja środowisk związanych z Armią Krajową była wymuszona komunistycznym terrorem 1945 roku, uniemożliwiającym przetrwanie uczestnikom działań niepodległościowych z czasu okupacji. Na bazie istniejących struktur Obszaru Warszawskiego AK wyłoniły się dwie najsilniejsze jednostki ROAK: Batalion ROAK „Znicz” i Obwód „Mewa”.
Obwód „Mewa” powstał w połowie 1945 roku z inicjatywy byłego dowódcy plutonu specjalnego AK z Obwodu Radzymin AK, st. sierż. Józefa Walentego Marcinkowskiego „Wyboja”.
Teren działania i struktura Obwód „Mewa” funkcjonował na terenie północno-wschodnich powiatów dawnego województwa warszawskiego: sierpeckiego, płońskiego, płockiego i mławskiego oraz powiatów częściowo należących do województwa bydgoskiego: lipnowskiego i rypińskiego.
Poza Marcinkowskim w skład sztabu obwodu wchodzili: Bronisław Urbański „Ślepy” (zastępca komendanta i szef wywiadu), Idzi Chryściak „Wąchała”, Marceli Gajewski „Mściciel” (kwatermistrz), Mieczysław Chojnacki „Młodzik”, Leon Ziółkowski „Lis”.