Po sześciu latach przeniesiono go do monasteru Grgeteg, gdzie również kierował wspólnotą.
10 listopada 1852 został nominowany na biskupa budzińskiego, natomiast jego chirotonia biskupia odbyła się w soborze w Sremskich Karlovcach 28 kwietnia roku następnego, pod przewodnictwem patriarchy serbskiego Józefa.
Dwukrotnie był obierany przez serbski sobór cerkiewno-ludowy na patriarchę serbskiego (karłowickiego). W 1874, cztery lata po śmierci patriarchy Samuela (w czasie wakatu od 1870 do 1872 administrował metropolią karłowicką), został wybrany jednogłośnie, jednak cesarz Franciszek Józef I odmówił potwierdzenia decyzji soborowej, co było warunkiem koniecznym do intronizacji nowego patriarchy. Większość głosów na soborze uzyskał także po usunięciu z urzędu kolejnego patriarchy, Prokopa, jednak i tym razem cesarz nie zatwierdził jego elekcji. Do śmierci pozostał na katedrze budzińskiej. Został pochowany w soborze w Szentendre.
Przypisy
Kategoria:Biskupi budzińscy Kategoria:Zakonnicy monasteru Grgeteg Kategoria:Absolwenci uczelni na Węgrzech Kategoria:Urodzeni w 1804 Kategoria:Zmarli w 1892