karę odbywał w więzieniach w Łodzi, Piotrkowie i Wronkach. Po wyjściu z więzienia w 1930 powołany został do służby wojskowej, odbywał ją w kompanii karnej 27 pp w Częstochowie. Wśród żołnierzy utworzył wraz z Czesławem Szymańskim koło rewolucyjne, nawiązał też kontakt z częstochowską organizacją KPP, która dostarczała na potrzeby tego koła czasopisma, broszury i odezwy. Po zwolnieniu z WP wrócił do działalności w KPP w Łodzi, kierował pracą Komitetu Dzielnicowego (KD) KPP i obsługiwał okręg KPP z ramienia Komitetu Łódzkiego. W 1923, podczas strajku włókniarzy, był przewodniczącym komitetu strajkowego, za co został ponownie aresztowany; po zwolnieniu kierował Lewicą Związkową. Na polecenie Wydziału Wojskowego KC KPP skierowany do pracy wśród żołnierzy w Dowództwie Okręgu Korpusu (DOK) nr I w Warszawie, potem Obwodzie Warszawa-Podmiejska i DOK IV w Łodzi. W styczniu 1935 został aresztowany w Gnieźnie, zwolniony z braku dowodów, po czym skierowany przez władze KPP do Narodowych Klubów Robotniczych z zadaniem rozbicia ich od wewnątrz. Działał również w MOPR. W latach 1938–1939 pracował w przędzalni Lorentza, gdzie był delegatem związkowym.