Eliasz Finkelsztein pseud. Czarnecki, Felek, Florek, Loniek, Mietek (ur. 13 stycznia 1909 w Kijowie, zm. 29 września 1977 w Warszawie) – działacz komunistyczny, zastępca członka KC PZPR (1948-1959), zastępca kierownika Wydziału Propagandy KC PPR (1946-1947), zastępca kierownika Wydziału Personalnego KC PZPR (1949-1951). Życiorys Syn żydowskiego handlowca Hermana, skończył gimnazjum w Lublinie, po czym studiował na Politechnice Warszawskiej. Od 1926 działacz Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK) na Mokotowie, I 1928 na polecenie władz ZMK wrócił do Lublina i został tam członkiem Komitetu Okręgowego (KO) ZMK, wstąpił również do KPP. 6 XI 1928 aresztowany i 9 X 1930 skazany w Lublinie na 7 lat więzienia z zaliczeniem 1,5 roku aresztu śledczego; po apelacji wyrok skrócono o rok. Więziony w Lublinie, Krasnymstawie, Janowie, Sandomierzu, Koronowie i we Wronkach. Podczas odbywania kary studiował, prowadził zajęcia ze współtowarzyszami i brał udział w protestach więźniów, za co wielokrotnie był karany. II 1935 zwolniony, wrócił do działalności w KPP. Został sekretarzem KO KZMP Warszawa-Podmiejska, potem KO KZMP w Krakowie.