Jehuda Me’ir Abramowicz (ur. 24 lipca 1914 w Konstantynowie Łódzkim, zm. 20 kwietnia 2007 w Izraelu) – izraelski rabin i polityk. Sekretarz generalny Agudat Israel, członek Knesetu.
Życiorys Urodził się w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej, jego ojciec Cwi Icchak Abramowicz był szojchetem na dworze cadyków Henocha Henicha Kohena Lewina i Icchaka Meira Altera, zmarł gdy Jehuda miał osiem miesięcy. Kilkanaście lat później zmarła jego matka, wówczas został oddany do cenionej przez Żydów szkoły Jeszywas Chachmej Lublin. Gdy rabin Majer Szapira wprowadził czytanie Daf Yomi, wyznaczył swoich uczniów aby czytali Torę w okolicznych synagogach, Jehuda Me’ir Abramowicz czytał ją w synagodze Jakub Izaak Horowic, liczba jego słuchaczy stale rosła. W 1935 ożenił się i odbył aliję do Mandatu Palestyny, zamieszkał w Tel Awiwie. Przez pierwsze pięć lat był nauczycielem Talmudu, w 1940 został wyznaczony przez Agudat Israel na przedstawiciela komitetu religijnego w Haganie, do jego zdań należało dopilnowanie przestrzegania zasady koszerności i świętowania szabatu. W 1948 został wybrany na przedstawiciela generalnego Agudat Israel, należał do grona założycieli sieci edukacyjnej Chinuch Atzmai. W 1950 został wybrany do rady miejskiej Tel Awiwu, od 1954 przez trzydzieści lat był zastępcą burmistrza miasta.