Alma Mater Vilnensis – czasopismo wydawane w latach 1922–1935 w Wilnie przez Zrzeszenie Kół Naukowych Uniwersytetu Stefana Batorego, później reaktywowane na emigracji.
Historia Czasopismo powstało w 1922 roku jako jednodniówka „Dnia Akademika”. W 1924 roku wskrzeszone jako pismo periodyczne. Publikowano w nim artykuły naukowe, literackie oraz recenzje. Do 1935 ukazało się 12 zeszytów. Na łamach tego pisma debiutował m.in. Czesław Miłosz.
Pismo zostało wznowione w 1949 na emigracji w Londynie z inicjatywy: Społeczności Akademickiej USB (min. Stanisława Kościałkowskiego). Tytuł przypomniał zarówno utraconą w 1939 uczelnię, jak również pismo wydawane w latach 1922–1935 przez Zrzeszenia Kół Naukowych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Ukazało się 6 numerów tematycznych: Alma Mater Vilnensis 1: W dziesiątą rocznicę przerwania normalnej pracy USB: sprawozdania i dokumenty, red. Wiktor Sukiennicki, Londyn: Społeczność Akademicka USB 1949. Alma Mater Vilnensis 2: Władysław Wielhorski, 1.Społeczność akademicka U.S.B., 2.Inauguracja październikowa, 3. Litwini, Białorusini i Polacy w dziejach kultury W. Ks.