po apelacji wyrok zmniejszono do 2 lat. Po wzolnieniu z więzienia w Koronowie w 1928 odbył służbę wojskową w karnej kompanii 1 pułku strzelców podhalańskich w Nowym Sączu, gdzie był sekretarzem komitetu pułkowego KPP. 1929 wrócił do działalności partyjnej na terenie Warszawy, okręgu Warszawa-Podmiejska i Łodzi. 20 IX 1930 aresztowany na przedmieściach Łodzi, pobity przez policjantów i osadzony w areszcie śledczym. Zwolniony za kaucją i 25 IV 1931 uniewinniony przez łódzki sąd. W styczniu 1932 został zastępcą kierownika Centralnego Wydziału Wojskowego KPP, a po VI Zjeździe KPP II sekretarzem KO KPP na Górnym Śląsku.

26 IV 1933 aresztowany wraz z żoną i 30 XI 1933 skazany na 3 lata więzienia; po apelacji karę zmniejszono do 15 miesięcy. W 1935 zwolniony, do II 1936 kierował placówką KPP w Gdańsku, potem wrócił do Zagłębia, gdzie z polecenia władz KPP odbudowywał KO KPP rozbity przez masowe aresztowania i nawiązał kontakty z organizacjami terenowymi. Później działał w okręgu Warszawa-Podmiejska. 18 VI 1937 osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej, gdzie był jednym z najsurowiej traktowanych więźniów - prawie rok był przetrzymywany w karcerze. IX 1938 w wyniku starań rodziny i adwokata przewieziony do więzienia w Warszawie, a 13 I 1939 skazany na 8 lat więzienia i pozbawienie praw na 10 lat. Karę odbywał w Grudziądzu.