Letztes aus der Da Da eR – niemiecka satyra filmowa produkcji DEFA i reżyserii Jörga Fotha zaprezentowana w 1990 roku. Fabuła jest oparta na odgrywaniu przez głównych aktorów roli klaunów oraz na zastosowaniu krytyki jako kinowego pożegnania NRD.
Fabuła Śniadanie w Sing-Sing: Dwóch klaunów przebywa w więzieniu i jak zawsze otrzymują na śniadanie dwa jajka na twardo od uzbrojonego strażnika więziennego. Następnie oboje uciekają z walizkami, kółkiem do pływania i lalką po opuszczonej drabince sznurowej. Strażnik strzela do masek gazowych. To dla mnie szczególny zaszczyt: Klauni wygłaszają różne przemówienia dziękczynne przed poważnymi ludźmi i wręczają sobie różne medale i odznaczenia, którymi się kłują przez ubrania, aż obaj upadną. Rozlegają się brawa i obydwaj wyprowadzani są z sali. Listonosz się spóźnia. W śmieciarce jadą przez Berlin i śpiewają piosenkę „Brüder kommt die Füße hoch wir tanzen”. Ich podróż kończy się na wysypisku śmieci i obaj wędrują przez śmieci. Acheron: Klauni spędzają czas nad jeziorem, przez które przepływa śpiewający przewoźnik. Piekło: Obaj klauni trafiają do cementowni. Jeden z nich chce uwolnić księżniczkę. Obaj wybierają lewą ścieżkę i śpiewają „Zeit und Geld vergänglich Gut”. Oboje wspominają dawne czasy i opowiadają o skeczu, którego dawniej nie wolno im było wykonać.