Sulima przed straceniem 12 grudnia przyjął wiarę katolicką i dlatego prosił, aby pochowano go wraz z wizerunkiem, jaki otrzymał od papieża. Pomimo wstawiennictwa przed sejmem samego króla Władysława IV został stracony „... od swoich był wydany i zaprowadzony do Warszawy na sejm dwuniedzielny, który się w roku 1636, na początku roku odprawował. Tamże z kilką takichże łotrów ścięty i ćwierciami na pal wbity...”.
Przypisy
Bibliografia Іван Сулима w: Енциклопедія українознавства t. 8., Париж, Нью-Йорк 1976 Wyd. «Молоде життя», Наукове товариство імені Шевченка у Європі, s.3100.
Kategoria:Kozacy zaporoscy Kategoria:Hetmani kozaccy Kategoria:Przywódcy powstań kozackich Kategoria:Straceni przez nabicie na pal Kategoria:Straceni w I Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy powstań kozackich w I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1635 Kategoria:Urodzeni w XVI wieku