Perspektywy mariologii ekumenicznej.
W 1985 został wykładowcą dogmatyki i ekumenizmu w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie, w latach 1990–1994 był tamże prefektem studiów. W latach 1989–1994 zajmował stanowisko asystenta w Katedrze Mariologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Został zatrudniony w II Katedrze Dogmatyki Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, gdzie w 1992 został asystentem, a w 1994 adiunktem. W 2000 objął stanowisko profesora uczelnianego. W latach 1995–2017 był kierownikiem najpierw II Katedry Dogmatyki, następnie Katedry Mariologii. W latach 1994–1997 sprawował urząd prodziekana Wydziału Teologicznego Papieskiej Akademii Teologicznej, a w latach 1997–2000 dziekana tego wydziału. Od 2000 do 2006 był prorektorem Papieskiej Akademii Teologicznej ds. Nauki i Współpracy Krajowej i Zagranicznej.
W 2012 został członkiem zwyczajnym Papieskiej Międzynarodowej Akademii Mariologicznej. Autor publikacji z zakresu mariologii, m.in. Johna H. Newmana teoria rozwoju doktryny mariologicznej (Lublin 2010) i Matka, która pozostała Dziewicą (Kraków 2017).
Zmarł 7 kwietnia 2020 w Krakowie.