prisłużnikiem) na nabożeństwach w cerkwi przy miejscowej ambasadzie rosyjskiej. W Konstantynopolu spotkał się z dawnym arcybiskupem wołyńskim, a wówczas metropolitą kijowskim Antonim, który wyświęcił go na hipodiakona i zasugerował wyjazd do Królestwa SHS.
Władimir Kurganow udał się do monasteru Petkovica, gdzie przebywał jego dawny opiekun duchowy biskup Beniamin (Fiedczenkow). 4 kwietnia 1923 złożył we wspólnocie wieczyste śluby mnisze. W tym samym roku przyjął święcenia diakońskie z rąk metropolity Antoniego. 27 października tego samego roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa połtawskiego Teofana. W tym samym roku z błogosławieństwa metropolity Antoniego mnich Ambroży udał się do Jambołu, by tam założyć monaster tradycji rosyjskiej, zamieszkany przez emigrantów. 4 lutego 1926, także za radą Antoniego, zgodził się został przełożonym ubogiego monasteru serbsko-rosyjskiego - monasteru Miljkov. Ambroży zdołał zgromadzić wokół siebie ok. trzydziestoosobową grupę mnichów serbskich i rosyjskich, a monaster stopniowo stał się jednym z najważniejszych ośrodków duchowych emigracji rosyjskiej.