Alfred Fleszar (ur. 16 września 1890 w Nienadowej, zm. 13 lub 14 kwietnia 1940 w Katyniu) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Benona i Marii z Chomickich, urodzony 16 września 1890 w Nienadowej, w ówczesnym powiecie przemyskim.
W 1913 rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej armii. Został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 1 września 1913 w korpusie oficerów piechoty i wcielony do 40 pułku piechoty w Rzeszowie. W szeregach tego oddziału walczył podczas I wojny światowej. Na stopień porucznika został awansowany ze starszeństwem z 1 maja 1915.
W 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. W 1919 walczył na wojnie z Ukraińcami. 25 lutego 1920 został awansowany na kapitana piechoty z dniem 1 grudnia 1919. Pełnił wówczas służbę w 22 pułku piechoty. W latach 1920–1921 pełnił służbę w Dowództwie Żandarmerii Wojskowej w Warszawie na stanowisku kierownika referatu. W latach 1921–1923 był słuchaczem II Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 16. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. Jego oddziałem macierzystym był 1 dywizjon żandarmerii w Warszawie.