Đorđe Živanović, serb. Ђорђе Живановић (ur. 10 grudnia 1908 w Belgradzie, zm. 23 marca 1995 tamże) – serbski polonista, profesor Uniwersytetu w Belgradzie, badacz, popularyzator i tłumacz dawnej oraz współczesnej literatury polskiej.
Życiorys Absolwent studiów filologicznych w Belgradzie. Uzupełniał je w Warszawie na UW (1932/1933). Doktorat w 1939 – Srbi i Poljska književnost (1800–1871) (Belgrad 1941). Dysertację doktorską obronił w 1939, a sam stopień doktorski otrzymał w 1941. W czasie II wojny światowej działał w Lidze Polsko-Jugosłowiańskiej udzielającej pomocy polskim żołnierzom. Od 1954 profesor nadzwyczajny, a od 1959 zwyczajny Uniwersytetu w Belgradzie, kierownik katedry języka i literatury polskiej. Przełożył na serbski: „Pana Tadeusza”, powieści Henryka Sienkiewicza, „Chłopów” W. Reymonta, „Ludzi bezdomnych” S. Żeromskiego i wiele innych.
W 1990 Uniwersytet Wrocławski przyznał mu doktorat honoris causa. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Publikacje (redakcja i przekład) Konstantina Mihajlovića iz Ostrovice „Janićarove uspomene” ili „turska hronika”, wyd. D.