Zenon Chruszcz (ur. 8 października 1905 w Borysławiu, zm. 8 września 1984 w Sanoku) – polski sportowiec, żołnierz, nauczyciel, tłumacz.
Życiorys thumb|240px|Legitymacja Krzyża Pamiątkowego Monte Cassino należąca do Zenona Chruszcza thumb|240px|Grobowiec rodzin Myćków i Chruszczów w Sanoku Urodził się 8 października 1905 w Boryslawiu. Był synem Michała i Katarzyny z domu Czarny. W latach 20. był sportowcem „Sokoła” w Drohobyczu, zawodnikiem drużyny piłkarskiej Sokół i Junak, startował w zawodach rzutu dyskiem. Uzyskał wykształcenie średnie.
Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów i wywieziony do ZSRR i przebywał na ziemi kazachskiej. Na mocy układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 odzyskał wolność, po czym we wrześniu 1941 wstąpił do formowanej Armii Polskiej w ZSRR gen. Władysława Andersa. W Tatiszczewie został wtedy żołnierzem 5 Wileńskiej Dywizji Piechoty. W jej strukturze 17 marca 1942 wstąpił do Szkoły Podchorążych Rezerwy Saperów. W sierpniu 1942 wraz z wojskiem ewakuował się do Persji, a po trzech tygodniach do Iraku. Po ewakuacji służył w Armii Polskiej na Wschodzie. Po ukończeniu SPRS 20 stycznia 1943 został przydzielony do 5 Kresowego Batalionu Saperów.