Trzeci był Nardol, dawniej leżał w środku lasu, jednak drzewa rosnące wokół niego zostały ścięte.

Las ten zamieszkiwali Wosowie (zwani w sindarinie Drúedainami, l.poj. Drúadan). Podczas Wojny o Pierścień ich przywódcą był Ghân-Buri-GhânRobert Foster, op. cit., s. 83..

Las Firien Leżał po obu stronach granicy między Rohanem z Gondorem.

W jego obrębie znajdowało się ostatnie ze Wzgórz Sygnałowych, Halifirien, wystające ponad korony drzew. Na jego szczycie znajdował się do 2510 roku Trzeciej Ery grób Elendila Smukłego, którego pochował tam Isildur. Tam również Eorl Młody złożył swą słynną przysięgę namiestnikowi Cirionowi. Las przecinał na nierówne części Wielki Gościniec Zachodni na osi wschód-zachód oraz Strumień Mering na osi północ-południe. Około 2864 roku grasował na jego terenie dzik z Everholt, zabity przez Frekę.

W Śródziemiu był znany również jako Szepcący Las oraz Las Grozy. W oryginalnym wydaniu nazwa lasu brzmi Firien Wood lub FirienwoodRobert Foster, op. cit., s.112..

Lasy Rhovanionu Fangorn Pojawia się w powieści Władca Pierścieni. Był stary i dziki, stanowił pozostałość dawnej puszczy porastającej Eriador, miejsce zamieszkania entów.