Wrócił do Lublina, gdzie ponownie został aresztowany i na kilka miesięcy uwięziony. XII 1919 powołany do wojska, 1922 wrócił do rodzinnej wsi i wstąpił do KPRP. Współorganizator i sekretarz (do 1937) komórki KPP w Puchaczowie. Od 1926 sekretarz Komitetu Dzielnicowego (KD), a od 1931 Komitetu Okręgowego (KO) KPP w Lublinie. 1937 aresztowany i skazany na 3 lata więzienia (po apelacji karę skrócono do 2 lat), po odbyciu kary wrócił do Puchaczowa. Od VI do XII 1941 więziony przez Niemców, 1942 zatrzymany w łapance ulicznej w Lublinie i wywieziony do obozu w Magdeburgu, skąd wrócił IV 1945. Po powrocie jako znany działacz komunistyczny wyjechał do brata w Gdyni, mimo to prowadził działalność w PPR na Lubelszczyźnie. Aktywny w okresie referendum 1946 i wyborów 1947. W nocy na 3 lipca 1947 żołnierze podziemia antykomunistycznego zabili 9 członków jego rodziny podczas pacyfikacji Puchaczowa;