Jednocześnie od 1919 był zaangażowany w akcję na rzecz przyłączenia Mazur do Polski. W 1919 przewodniczył delegacji mazurskiej do Wersalu, gdzie przedłożył na konferencji pokojowej postulaty ludności polskiej i domagał się przyłączenia Warmii i Mazur do Polski bez plebiscytu, wskazując na etniczne i historyczne związki tych ziem z Polską. Następnie w latach 1919-1920 pracował w Mazurskim Komitecie Plebiscytowym - m.in. uczestnicząc w akcji wiecowej, gdzie wygłaszał przemówienia i kolportował własne ulotki, odezwy i broszury potępiające pruski nacjonalizm i wzywające ludność mazurską do opowiedzenia się za Polską. Był przedstawicielem Polski w Międzysojuszniczej Komisji Plebiscytowej w Olsztynie. Od 10 lutego do 20 kwietnia 1920 był pierwszym konsulem generalnym RP w Olsztynie. Z funkcji tej został odwołany, ponieważ kwestionował proniemieckie stanowisko Komisji Międzysojuszniczej w Olsztynie, na skutek interwencji tejże u władz polskich.
W 1905 ożenił się z Janiną z Jerzykowskich. Mieli czworo dzieci: Marię, Kazimierę, Emilię i Eugeniusza.