Samuel Karol Korecki (ur. ok. 1621, zm. 12 lutego 1651 rokuKrzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 132.) – książę, ostatni przedstawiciel rodu Koreckich herbu Pogoń Litewska; starosta ropczycki, żołnierz, rotmistrz chorągwi husarskiej.
Życiorys Samuel Karol Korecki urodził się w 1621 w książęcej rodzinie Koreckich herbu Pogoń (Pogonia)Franciszek Piekosiński, Herbarz Kojałowicza – Ks.Wojciecha Wijuka Kojałowicza Herbarz Rycerstwa W.X.Litewskiego tak zwany Compendium, Kraków 1897, s. 9.Seweryn Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej tom VII, Gebethner i Wolff, Warszawa 1910, s. 208., jako syn wojewody wołyńskiego księcia Karola Koreckiego i Anny z Potockich. Zdobył bardzo dobre wykształcenie, ukończył studia w uniwersytecie w Grazu (1634) i uniwersytecie w Padwie (1641).
Samuel Korecki był jedynym spadkobiercą i właścicielem olbrzymiej rodowej fortuny, do Koreckich należał niemal cały północno-wschodni narożnik Wołynia, miasta Korzec, Jaruń, Międzyrzec i Targowica oraz rozległe włości w powiatach bracławskim i kijowskim. Wzorem swoich przodków utrzymywał liczne wojska nadworne. W 1644 w bitwie z Tatarami pod Ochmatowem walczył jego pułk jazdy (400 koni).
W 1645 wziął ślub z Marcjanną z Ligęzów, wdową po Janie Karolu Tarle.