Franciszek Cukier (ur. 4 października 1905 w Zakopanem, zm. 2 sierpnia 1954 tamże) – polski skoczek narciarski, mistrz oraz wicemistrz Polski, uczestnik Mistrzostw Świata 1929, mistrz Zakopanego i Nowego Targu.
Przebieg kariery 22 marca 1925 w konkursie otwierającym Wielką Krokiew zajął piąte miejsce wśród juniorów, po skoku na 19 m. 22 stycznia 1928 stanął na najniższym stopniu podium w otwartych zawodach o mistrzostwo Zakopanego. Na mistrzostwach Polski w marcu był czwarty, w pierwszej serii osiągając 48 m, a w drugiej upadając przy lądowaniu na 49. metrze. Na igrzyskach olimpijskich w St. Moritz był rezerwowym. 26 grudnia tego roku wziął udział w konkursie na otwarcie sezonu zimowego w Zakopanem i zajął trzecie miejsce. Tę samą pozycję zajmował w kolejnych zawodach na Wielkiej Krokwi – 30 grudnia i 6 stycznia 1929.
27 stycznia zwyciężył konkurs o mistrzostwo Zakopanego, a 3 lutego o mistrzostwo Nowego Targu. Wystąpił na IV Mistrzostwach Świata w 1929 w Zakopanem. Zajął w nich 17. miejsce w konkursie rozegranym 10 lutego na Wielkiej Krokwi. W tym konkursie przyznano także medale mistrzostw Polski – zdobył srebro, ponieważ spośród Polaków lepszy od Cukra był tylko Bronisław Czech.