Kazimierz Karol Solski (ur. 25 stycznia 1900 w Pikułowicach, zm. 1940 w Katyniu) – kapitan artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

thumb|Tabliczka upamiętniająca braci Solskich na ścianie kościoła św. Karola Boromeusza w Warszawie Życiorys Syn Mariana i Marii z domu Wantałowicz. Miał rodzeństwo: Adama (1895–1940), Stefę, Tadeusza oraz dwoje innych z pierwszego małżeństwa ojca.

Należał do Polskiej Organizacji Wojskowej. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920 w szeregach 205 pułku artylerii polowej. Absolwent Szkoły Podchorążych Artylerii w Poznaniu z 1922. Został zawodowym oficerem Wojska Polskiego. Awansowany do stopnia podporucznika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1922, następnie do stopnia porucznika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1924. Służył w szeregach dywizjonów artylerii konnej 6 (1923, 1924), 13 (1928), 5, 9 oraz w 31 pułku artylerii lekkiej (1932). Został awansowany do stopnia porucznika w korpusie oficerów artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1924 (w 1928 zweryfikowany z lokatą 26). Później awansowany do stopnia kapitana. Podczas swojej służby był m.in. adiutantem gen.