Godnością krajczego obdarzano zwykle krewnych i powinowatych cara. Urząd ten, uważany za bardzo zaszczytny, nie był sprawowany dłużej niż pięć lat. W hierarchii ważności krajczowie następowali po okolniczych, a przed stolnikami. Urzędu krajczego nie wolno było łączyć z wyższymi godnościami: okolniczego, dworeckiego i bojara.
Krajczowie wraz z urzędem otrzymywali zazwyczaj miasto Gorochowiec. Mogli też niekiedy otrzymać stały dochód (tzw. кравчий с путём).
Urząd krajczego nie znalazł się w Tabeli rang Piotra I. W miejsce tej godności wprowadzono oberszenka (обер-шенк). Ostatnim rosyjskim krajczym był Kiriłł Aleksiejewicz Naryszkin.
Znani krajczowie Iwan Dmitrijewicz Saburow (Иван Дмитриевич Сабуров) za panowania Wasyla III Jurij Wasylewicz Gliński (Юрий Васильевич Глинский) w l. 1536–1540 za panowania Iwana IV Iwan Fiodorowicz Mścisławski (Иван Фёдорович Мстиславский) w 1541 r. za panowania Iwana IV Iwan Dmitrowicz Bielski (Иван Дмитриевич Бельский) w 1551 r. za panowania Iwana IV Fiodor Aleksiejewicz Basmanow (Фёдор Алексеевич Басманов) w 1566 r. za panowania Iwana IV Fiodor Iwanowicz Mścisławski (Фёдор Иванович Мстиславский) w 1575 r. za panowania Iwana IV Borys Godunow w l. 1578–1580 za panowania Iwana IV Dymitr Szujski w l.