W 1776 dokonano pierwszej poważnej przebudowy obejmującej zakrystię, świątynia otrzymała wówczas rokokowy wystrój. Kolejny pożar miał miejsce w 1788, spłonął wówczas kryty gontem dach, kopuła oraz dzwonnica nad kruchtą. Odbudowa miała miejsce w 1800, przebudowano wówczas dach umieszczając na nim dwie kopuły, nad nawą główną i nad apsydą. Fasada została ozdobiona pilastrami.
W 1946 władze sowieckie przekazały cerkiew Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Moskiewskiego na mocy postanowień pseudosoboru lwowskiego, na którym Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego dokonał „dobrowolnej samolikwidacji”. Po upadku ZSRR świątynia została przekazana Ukraińskiemu Kościołowi Prawosławnemu Patriarchatu Kijowskiego; od 2018 r. należy do Kościoła Prawosławnego Ukrainy.
Architektura mały|Ikonostas Świątynia posiada oryginalny plan w kształcie krzyża greckiego z kwadratową nawą główną oraz skierowanym ku wschodowi prezbiterium, które ma postać dużej apsydy. Od zachodu znajduje się rozległy przedsionek. Od północy i południa znajdują się dwie kaplice, które również posiadają półkoliste absydy. Elewacja nie posiada zdobień z wyjątkiem babińca, gdzie w 1924 dodano pilastry i malowidła Petra Chołodnego.