mały|Grób Jana Hennela na Cmentarzu Powązkowskim Jan Hennel (ur. 18 stycznia 1922 w Warszawie, zm. 20 lipca 2014 w Warszawie) – polski specjalista w zakresie elektroniki, prof. dr inż. nauk technicznych, profesor w Instytucie Technologii Elektronowej Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Był synem Tadeusza Hennela. Po ukończeniu gimnazjum i liceum ogólnokształcącego został słuchaczem podziemnej Państwowej Wyższej Szkoły Technicznej w Warszawie. Ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, uzyskując w 1948 tytuł magistra inżyniera z zakresu radiotechniki. W roku akademickim 1959/60 odbył 9-miesięczny staż naukowo-dydaktyczny w Stanford University i w Massachusetts Institute of Technology w Stanach Zjednoczonych. Stopień doktora nauk technicznych otrzymał w 1969 na Wydziale Elektroniki za rozprawę Prawa przepływu prądu elektronowego ograniczonego ładunkiem przestrzennym. W 1980 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego.
Pracę zawodową rozpoczął, jeszcze jako student w 1945 w Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym, gdzie w 1948 został kierownikiem Pracowni Miernictwa Lampowego. Po ukończeniu studiów podjął równolegle pracę w Katedrze Radiotechniki Politechniki Warszawskiej jako asystent prof. Janusza Groszkowskiego.