Nie doszło jednak wówczas do lokacji miasta. 1506 – po tym roku Uchanie przechodzą w posiadanie Magnuszewskich, którzy przyjmują nazwisko Uchańskich. 1549 – ma miejsce kolejny najazd tatarski, obronił się tylko zamek, miasto zostało zniszczone. 1550 – mieszczanie otrzymują, przywilej przeznaczający cło grobelne na naprawę mostu (Lustr., 4, 40). 1578 – rejestr poborowy wykazywał tu 18 łanów (302,8 ha) gruntów miejskich, podczas gdy sąsiednia Wola Uchańska posiadała 3,5 łana (58, 8 ha) gruntów. 1596 – Zygmunt III Waza za staraniem Anny z Herburtów Uchańskiej, wdowy po Pawle, ostatnim z Uchańskich, potwierdził prawa miejskie Uchań z 1484. 1603 – Zygmunt III Waza wydał miastu nowy przywilej. Przywilej ów pozwalał mieszczanom na zbudowanie ratusza, łaźni miejskiej, jatki, karczmy i kramów. Ostatecznie uregulował terminy jarmarków, określając je na Zielone Świątki (10. V-13. VI) i Wniebowstąpienie NMP (15. VIII). 1629 – (około tego roku) – Uchanie liczyły już 16 domów szynkowych w rynku, 50 domów mieszczan oraz 8 tak zwanych klitek, ogółem około 500 mieszkańców. 1640 – Władysław IV zatwierdzając dotychczasowe przywileje, dozwolił mieszczanom swobodnego handlu w całym kraju. 1763 – po Daniłowiczach dziedzictwo obejmują Potoccy. 1780 – drogą kupna Uchanie przeszły na własność Franciszka Ossolińskiego. W końcu XVIII w.