Konstancjusz Władysław Włodyka (ur. 13 sierpnia 1906 w Różance, zm. 26 września 1995 w Alwerni) – polski duchowny bernardyński, gwardian licznych klasztorów.
Życiorys Młodość i pierwsze lata w Zakonie Urodził się 13 sierpnia 1906 w Różance. W 1926 rozpoczął nowicjat w Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP Zakonu Braci Mniejszych (OO. Bernardynów). 2 września tegoż roku podczas obłóczyn otrzymał habit zakonny i imię Konstancjusz. W 1926 wraz z grupą kleryków wyjechał do prowincji toskańskiej. Odbył studia gimnazjalno-filozoficzne w Lucce (1926–1928) i teologiczne w Colleviti koło Pescii (1928–1932). Śluby wieczyste złożył 8 września 1930 w Pescii. Tam przyjął również święcenia prezbiteratu, 21 czerwca 1931, z rąk ordynariusza Pescii bpa Angelo Simonettiego. Następnie skierowany został do klasztoru w Krakowie. Podjął wówczas studia historyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studiował tylko jeden rok, gdyż decyzją władz Prowincji przeniesiony został do klasztoru w Radecznicy. W 1936 został mianowany administratorem parafii Sieniawa koło Zbaraża.