Askia Mohammed Gao – ostatni władca imperium songhajskiego, syn Askii Dauda. Objął władzę w ostatnich miesiącach 1591 roku po porażce Askii Ishaka II z wojskami marokańskimi. Jeszcze w tym samym roku, po około czterdziestu dniach od objęcia władzy, został zwabiony w pułapkę i zabity przez Marokańczyków.

Życiorys Przed objęciem władzy Mohammed Gao był jednym z bardzo wielu synów Askii Dauda, panującego w Songhaju w latach 1549–1582. O ile za życia Dauda państwo było stabilne i panował w nim porządek, to po jego śmierci liczni potomkowie rozpoczęli walkę o władzę. Mohammed Gao uczestniczył w spisku Kurmina-fari El-Hadża przeciwko Askii Mohammedowi II, zmienił jednak front wraz z innymi braćmi i obrócił się przeciwko buntownikowi. Za panowania Askii Ishaka II doszło do inwazji marokańskiej, która zastała Mohammeda Gao na stanowisku balamy. Jako osoba dzierżąca ten tytuł był on jednym z najwyższych dowódców armii songhajskiej oraz zarządcą prowincji Dyina. Tradycyjnie garnizon balamy stacjonował w porcie Karaba w pobliżu Timbuktu. Askia Ishak II przegrał pierwszą większą bitwę z siłami marokańskiego paszy Dżaudara (Judar Paszy)J.C.DeGraft-Johnson, African Glory: The Story of Vanished Negro Civilizations, Londyn, 1954, str. 113-116 pod Tondibi.