Od 5 grudnia 198 był zastępcą komendanta głównego Polskiej Organizacji Wojskowej i Niepodległościowej „Pogoń”, a po śmierci generała brygady Zygmunta Czarneckiego (24 grudnia 1989) został komendantem głównym. 19 marca 2007 ustąpił ze stanowiska i przekazał pełnienie obowiązków służbowych „generałowi brygady” Leszkowi Kozakowi, który dwa lata później został komendantem głównym i awansował na „generała dywizji”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 15 sierpnia 1969 „za zasługi w ofiarnej pracy państwowej i społecznej”. Złoty Krzyż Zasługi (1973) Order Męczeństwa i Zwycięstwa Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino nr 19301 Order Przelanej Krwi za Ojczyznę Krzyż Walki o Wolność i Niepodległość z Mieczami Krzyż Niezłomnych Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie (24 stycznia 1995)
Przypisy
Bibliografia
Sławomir Hajos, Generał odszedł na wieczną wartę, „Pod Diablakiem” Pismo Mieszkańców i Sympatyków Ziemi Babiogórskiej, Skawica, Zawoja 2007, ISSN 1234-7116, s. 18.