W 1938 kierowana przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Starogard, a zajmowane przez niego stanowisko na „komendant rejonu uzupełnień”.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 został wyznaczony na stanowisko zastępcy komendanta garnizonu Równe, skąd ewakuował się do Lwowa. Po kapitulacji załogi Lwowa wyruszył do Warszawy, lecz w drodze został zatrzymany przez Niemców i osadzony w więzieniu w Jarosławiu. W grudniu 1939 został wysłany do Oflagu II B Arnswalde. Później został przeniesiony do Oflagu II D Gross-Born, a 17 września 1942 do Oflagu VI B Dössel, w Oflagu II B Arnswalde przydzielono mu numer jeniecki „1”. 1 kwietnia 1945 został uwolniony. Od czerwca 1945 do października 1947 przebywał w Obozie Nr 1 we Francji. 5 grudnia 1947 wrócił do kraju i zarejestrował się w Punkcie Przyjęcia Gdynia Port, a 11 grudnia tego roku zgłosił w Rejonowej Komendzie Uzupełnień Warszawa Praga. Był kawalerem, dzieci nie miał.

Zmarł 9 października 1957. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (sektor 13C, rząd 6, numer 2).